مهدی بهادری‌نژاد، (زاده ۲۲ مرداد ۱۳۱۲ در تهرا)، استاد دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف و از اعضای پیوسته فرهنگستان علوم ایران است. وی از چهره‌های ماندگار ایران و دارای نشان درجهٔ یک دانش است.

تحصیلات

مهدی بهادری‌نژاد، تحصیلات متوسطه را در دبیرستان البرز تهران گذراند. او در سال ۱۳۳۱ تحصیلات دانشگاهی را در رشتهٔ مهندسی مکانیک در دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۳۵ با کسب رتبهٔ اول، فارغ‌التحصیل شد. وی پس از مدتی کار در یک شرکت مهندسی مشاور در تهران، با استفاده از یک بورس تحصیلی دولتی برای ادامه تحصیل به امریکا رفته و پس از کسب مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه ویسکانسین، مدرک دکتری را از دانشگاه ایلینوی و در سال ۱۳۴۳ دریافت کرد.

تدریس و پژوهش

مهدی بهادری نژاد، پس از اخذ دکتری، برای دو سال در آمریکا به تدریس پرداخت و سپس به ایران بازگشت. پس از بازگشت به ایران، وی در دانشگاه شیراز به تدریس مشغول شد و در سال ۱۳۵۱ به مرتبه استادی رسید. وی در سال ۱۳۶۶ به دانشگاه صنعتی شریف منتقل شد و از آن زمان تا کنون در این دانشگاه به آموزش و پژوهش مشغول بوده‌است. بهادری‌نژاد، علاوه بر این دانشگاه‌ها، به مدت ۱۲ سال در سه دانشگاه در آمریکا و یک دانشگاه در کانادا به تدریس و تحقیق پرداخته‌است. همچنین وی معادل ۳ تابستان در دو مرکز تحقیقاتی در اتریش و ایتالیا فعالیت پژوهشی داشته‌است.

بهادری نژاد بیش از ۱۳۰ بار به ۳۴ کشور جهان جهت ارائه مقالات تحقیقاتی و ایراد سخنرانی در کنفرانس‌ها و سمینارهای بین‌المللی، یا بازدید از فعالیت‌های پژوهشی مسافرت نموده‌است. همچنین وی در سال ۱۳۸۰ و در اولین دوره انتخاب چهره‌های ماندگار، به عنوان چهره ماندگار کشور انتخاب شد.

در کارنامهٔ وی بیش از ۱۰۰ مقاله علمی به زبان‌های انگلیسی و فارسی، تألیف دو جلد کتاب علمی - عرفانی به زبان‌های فارسی، انگلیسی و اسپانیایی، یک کتاب عرفانی به زبان فارسی و سه کتاب در زمینه مهندسی مکانیک به زبان فارسی دیده می‌شود.

به طور كلي ميتوان گفت دکتر بهادری نژاد تاکنون تدریس و تحقیق در دانشگاه های شیراز، صنعتی شریف، میسوری، ایالتی آریزونا و ایالتی کالیفرنیا واترلوی کانادا را برعهده داشته است دکتر بهادری نژاد همچنین تحقیق در دو مرکز تحقیقاتی بین المللی در اتریش و ایتالیا و ارایه بیش از 100 مقاله علمی به زبان های انگلیسی و فارسی، تألیف دو جلد کتاب علمی-عرفانی به زبان‌های فارسی، انگلیسی و اسپانیایی، تالیف یک کتاب عرفانی به زبان فارسی و سه کتاب در زمینه مهندسی مکانیک به زبان فارسی و بیش از 130 بار مسافرت به 34 کشور جهان جهت ارایه مقالات تحقیقاتی و یا ایراد سخنرانی در کنفرانس ها و سمینارهای علمی بین المللی یا بازدید از فعالیت‌های پژوهشی مراکز علمی جهان را هم در کارنامه کاری پربار خود دارد.

ايشان از دوستان و ياران و هم سنگران افرادي چون مهندس مهدي بازرگان ، شهيد دكتر چمران ، يدالله سحابي و ... بوده اند .

نحوه آشنايي با شهيد چمران :

 آشنایی من با شهید چمران به دوران دبیرستان برمی‌گردد که هر دو دانش آموز دبیرستان البرز بودیم. من از دبیرستان خاقانی به البرز رفته بودم و ایشان از دبیرستان دارالفنون. لحظه آشنایی را هیچ وقت فراموش نمی‌کنم. ایشان با یک محبت و عشقی که از خصوصیاتشان بود آمد و سلام کرد و با هم آشنا شدیم. خوشبختانه مسیر دبیرستان تا خانه هامان طوری بود که می‌توانستیم با همدیگر دو بار در روز ظهر و عصر مسیر خانه تا مدرسه را طی کنیم و با هم صحبت کنیم و من از شخصیت و معلومات ایشان خیلی استفاده کردم در حالی که تقریبا همسن بودیم. ایشان شاگرد بسیار خوبی بودند. هر دو در دبیرستان رشته ریاضی را می‌خواندیم و سپس هر دو در کنکور دانشکده فنی و همچنین کنکور هنرسرای عالی شرکت کردیم. از آنجا که نتایج دانشکده فنی را دیر اعلام کردند ما یک ماه به هنرسرای عالی می‌رفتیم که الان همان دانشگاه علم و صنعت است. پس از آن یک ماه، به دانشکده فنی رفتیم. آن موقع درس های دانشکده فنی طوری بود که سال اول تمام دانشجوها با هم درس های مشترک داشتند و ما در کلاس ها با هم بودیم. در دانشکده فنی هر دو دوچرخه خریدیم و مسیر دانشگاه تا خانه را با دوچرخه طی می‌کردیم. خوب آن زمان تهران خلوت بود و مشکلی از بابت تردد ماشین ها نبود. در حالی که الان این کار خطرناک است......

***

وی در ۳۰ خرداد ۱۳۸۵، در مراسمی که در کتابخانه ملی ایران برگزار شد، توسط فرهنگستان علوم به عنوان چهره برجسته علمی برگزیده شد و نشان درجه یک دانش و لوح سپاس فرهنگستان توسط رییس جمهور به وی اعطا شد.

در شهریور ماه ۱۳۸۹ از مقام علمی استاد مهدی بهادری نژاد، چهره ماندگار مهندسی مکانیک کشور و برنده نشان درجه اول دانش سال ۱۳۸۵ در دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف تقدیر شد و در همان مراسم هم عنوان شد که دکتر بهادری نژاد برای فرصت مطالعاتی یک ساله به کانادا می رود.

وی یکی از ۱۲۵ نفر از استادان دانشگاه صنعتی شریف بود که طی بیانیه‌ای در روز ۵ خرداد ۱۳۸۸، خواستار تبلور عقلانیت در مدیریت کشور و مشارکت فعال در انتخابات شدند. در این بیانیه از خارج کردن تدریجی متخصصان باتجربه از دایرهٔ تصمیم‌گیری، تکیه بر شعارهای عوام‌پسند نظیر مبارزه با مافیا و مظلوم‌نمایی با وجود در اختیار داشتن تمام ابزار قدرت، تحقیر مردم و سعی در تطمیع آنان به نام عدالت‌طلبی از خزانهٔ ملی، شکستن حرمت بزرگان و اندیشمندان و همچنین سوءاستفاده از احساسات پاک دینی و عدالت‌طلبانهٔ مردم در جهت فعال کردن شکاف‌های فرهنگی و طبقاتی، با ایجاد تضاد و تفرقه در سطح ملی و... انتقاد شده بود.

سمت‌ها

  • معاون پژوهشی فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران
  • عضو هیئت امنای دانشگاه صنعتی شریف، ۱۳۷۹-۱۳۸۳
  • رئیس انجمن مهندسان مکانیک ایران، ۱۳۶۷-۱۳۷۸
  • رئیس انجمن انرژی خورشیدی ایران، ۱۳۷۳-۱۳۷۷
  • معاون تحصیلات تکمیلی دانشگاه صنعتی شریف، ۱۳۶۷-۱۳۷۰